بنا بر روایت‌های تاریخی، در سده یازدهم هجری قمری ایلی به سرپرستی ملا فریدون از کهگیلویه و بویراحمد به دشت‌های پال و اسیر کوچ کرد. این ایل گله و رمه‌های فراوانی داشت و از همین رو سکونتگاه آنان «گله‌دار» خوانده شد.
نخستین خانه‌ها از خشت و گل ساخته شد و دامداری و کشاورزی، معیشت مردم را شکل داد. امروز گله‌دار شهری پویاست که هنوز نامش، یادآور آن آغاز است.
شما هم روایتی از گذشته گله‌دار دارید؟ از بخش «تماس با ما» برایمان بفرستید.
